Woensdag 6 augustus Limburg

Gister op tijd naar bed. Er is toch niks te doen en het is fris. Dus vroeg naar bed is een goed plan.

Vanmorgen vond ik het om half 7 wel weer tijd om op te staan. Telefoon aan de lader en rustig opruimen. 

Het beschermdopje van het aan/uit knopje van mijn route-apparaat is stuk. Nu kan ik hem nog aan- en uitzetten met bv een sleutel. Ik hoop dat dat blijft werken. Maar daarom wil ik met een volle telefoon als backup vertrekken.

Om half 9 is de telefoon vol. Dus ik vertrek.

Op naar Limburg. Het fietsen gaat steeds makkelijker.  Zou mijn conditie zich opbouwen? 

Ik slinger over bospaden, langs maisvelden, betonplaten, asfaltpaadjes, langs autowegen, heideveldje en daar is Weert al.

Gister vroeg iemand op de camping of ik morgen naar Maastricht ging. Nee zei ik toen dat is te ver. Maar als ik nu op de kaart kijken Maastricht hemelsbreed nog maar 40km weg. Het zou best kunnen... zeker als ik het laatste stuk langs de Maas rijdt....

Op naar Thorn, daar moet ik de knoop doorhakken..

Thorn is een leuk stadje! Vaak is een bochtje om de kerk ingepland als ik door een stadje kom.

Soms merk ik dat de GPS oud is. Dan sta ik voor een hek en mag niet meer over het spoor. Of ik fiets in het niks omdat het fietspad is verlegd, of een weggetje is niet meer toegankelijk voor de fiets omdat het tot voetpad is gebombardeerd..  Maarja, ook dat lost zich allemaal wel weer op..

Bij Thorn besluit ik dat ik doorfiets naar Maastricht en dan vanavond met de trein naar huis.

Op een dijkje kom ik een rijdende ijssalon tegen én een watertappunt. Van beiden maak ik gebruik. Heerlijk aardbeien met ijs én een wafeltje. 

Verderop mag ik over een heel smal paadje langs het Juliana kanaal.  Dat gaat in de goede richting en schiet lekker op. Behalve als je tegenliggers krijgt...

En dan zie ik al een bord net Maastricht!

Hup gaan!

Langs Bunde en dan Maastricht in.

Ik wil nog even bij het graf van mijn moeder langs. Van haar geld heb ik mijn fiets gekocht. Maar.... Dan moet ik eerst de Tongerse weg omhoog fietsen... dat lukt in 1 keer, al moet ik op het eind wel flink terug schakelen. Alweer ruim 10 jaar geleden is ze overleden..

En nu zit ik in de trein..

Terug naar huis...

Dat zal wel even wennen zijn...

Maar wel leuk om de kippen weer te zien..

En tijd om te wassen en te drogen voor ik weer ga werken...